VIEREN
Liturgie
Sacramenten
Manifestaties
Terug naar de beginpagina
      De ROOMS-
KATHOLIEKE KERK

Het Pausschap
- Organen
- Attributen
- Gunstbewijzen
De Heilige Stoel
- Romeinse Curie
- Diplomatie
Paus Franciscus
- Eerdere pausen
- Sede Vacante
Bisdom Rome
Vaticaanstad
Kerkorganisatie
- Collegiale organen
Religieuze
gemeenschappen

Lekenorganisaties

     De Oosterse
Katholieke Kerken


Gastenboek
Over deze site
Links
Home > Pausschap > Vaticaanstad

Vaticaanstad

KERNGEGEVENS


Officiële naam: De Staat Vaticaanstad (It.: Stato della Città del Vaticano; Lat.: Status Civitatis Vaticanae)

Wapen, vlag en zegel:





Status: Staatsgebied van het volkenrechtelijk soevereine en onafhankelijke Pausschap, dat volledige diplomatieke betrekkingen met 180 landen onderhoudt en lid van of waarnemer bij 33 internationale organisaties is.


Territorium: Vaticaanstad als onafhankelijk en soeverein staatsgebied en diverse kerken, gebouwen en terreinen als exterritoriale zones.

Oppervlakte: Vaticaanstad: ca. 0,44 km², de exterritoriale zones: in totaal ca. 0,70 km²


Opgericht: 11 februari 1929

Grondwet: 22 februari 2001 (vervangt die uit 1929)

Staatsvorm: Kiesmonarchie


Huidig staatshoofd: Paus Franciscus (sinds 19 maart 2013)

Feestdag: 19 maart (de dag waarop de huidige paus ingehuldigd werd)

Volkslied: De Inno e Marcia Pontificale


Inwoners: 618 (in 2020)

Staatsburgers: 594 (in 2011)


Taal: Latijn (officieel) en Italiaans

Religie: Rooms-Katholicisme


Munteenheid: 1 euro = 100 eurocent

Postcode: SCV-00120

Landcode: V (Vaticano)


Homepage: www.vaticanstate.va IT


Home > Pausschap > Vaticaanstad - naar boven
Organogram Vaticaanstad

Directies
- Infrastructuur en Diensten
- Telecommunicatie en IT
- Economische Zaken
- Veiligheid en Civiele Bescherming
     - Vaticaanse politie
     - Vaticaanse brandweer
- Gezondheid en Hygiëne
     - Vaticaanse Apotheek
-Musea en Cultureel Erfgoed
     - Vaticaanse Musea
- Pauselijke Villa's
     - Zomerresidentie in Castel Gandolfo
  Centrale diensten
- Juridische Dienst
- Personeelsdienst

Commissies
- Monetaire Zaken
- Disciplinaire Zaken
- Personeelszaken
- Selectie van Lekenpersoneel

Wetensch. orgaan


PAUS

Pauselijke Commissie voor de Staat Vaticaanstad

Bestuursdienst van de Staat Vaticaanstad

Centrale diensten
- Juridische Dienst
- Personeelsdienst

Directies
- Infrastructuur en Diensten
- Telecommunicatie en IT
- Economische Zaken
- Veiligheid en Civiele Bescherming
     - Vaticaanse politie
     - Vaticaanse brandweer
- Gezondheid en Hygiëne
     - Vaticaanse Apotheek
-Musea en Cultureel Erfgoed
     - Vaticaanse Musea
- Pauselijke Villa's
     - Zomerresidentie in Castel Gandolfo

Commissies
- Monetaire Zaken
- Disciplinaire Zaken
- Personeelszaken
- Selectie van Lekenpersoneel

Wetenschappelijk orgaan
- Vaticaans Observatorium

Vaticaanse rechtbanken

Home > Pausschap > Vaticaanstad - naar boven
Het STAATSGEBIED van VATICAANSTAD


Vaticaanstad is het soevereine staatsgebied dat de onafhankelijkheid van het Pausschap waarborgt. Het omvat een driehoekig gebied, gelegen op de Vaticaanse heuvel in het noord-westen van de stad Rome.

Vaticaanstad heeft een oppervlakte van 0,44 km² en een omtrek van 3,2 kilometer, die voor het grootste deel gevormd wordt door een zware 16e eeuwse verdedigingswal met bastions.


Kaart van Vaticaanstad


Poorten

Voor auto's was Vaticaanstad aanvankelijk alleen toegankelijk via het Sint-Pietersplein, langs de basiliek door de Arco delle Campane, en via de Sint Anna-poort (It.: Porta di Sant'Anna) rechts van het Sint-Pietersplein.

Vanwege de toenemende verkeersdrukte werd in februari 2006 een nieuwe poort gemaakt en wel vlakbij het Piazza del Risorgimento, aan de noord-oostkant van Vaticaanstad. Al deze poorten worden net als de Bronzen Deur om 24.00 uur gesloten.


De Sint Anna-poort van Vaticaanstad
De Sint Anna-poort van Vaticaanstad
(foto: Emanuela Meme Giudici)


Grondgebruik

Het Vaticaanse grondgebied bestaat voor ongeveer 1/3 deel uit straten en pleinen, voor 1/3 uit gebouwen en voor eveneens 1/3 uit parken en tuinen. De Vaticaanse tuinen zijn een schilderachtige combinatie van Engelse, Franse en tropische landschapselementen.

Alle onroerende zaken binnen het grondgebied van Vaticaanstad en de exterritoriale zones zijn eigendom van de Heilige Stoel. Particulier eigendom van gebouwen of grond is niet mogelijk.



De Vaticaanse tuinen met links het gebouw van het Governatorato
en middenboven het directiegebouw van Radio Vaticana


Gebouwen

De belangrijkste gebouwen zijn in de eerste plaats de wereldberoemde Sint-Pietersbasiliek, de niet minder beroemde Sixtijnse kapel met aansluitend het middeleeuwse pauselijk paleis en het nieuwe Apostolisch Paleis, waar de Paus woont en werkt en waar ook het Staatssecretariaat is gevestigd.

De voor deze gebouwen gelegen collonades rondom het Sint-Pietersplein zijn onder paus Alexander VII gebouwd in het kader van grootschalige contra-reformatorische bouwplannen. Met hun vorm staan de collonades voor de open armen waarmee de Kerk haar leden omarmt, maar tegelijk haar vijanden buitensluit.

Andere vermeldenswaardige gebouwen zijn de verschillende Vaticaanse Musea, die stammen uit de 16e tot en met de 20e eeuw, het Palazzo della Governatorato waarin het bestuur van Vaticaanstad zetelt en het Santa Marta-gastenverblijf, waar de kardinalen tijdens het Conclaaf verbleven.

In een eeuwenoude toren in het uiterste westen van de Vaticaanse tuinen is door paus Johannes XXIII een modern appartement ingericht. Daar kan een nieuwgekozen Paus direct na zijn keuze verblijven totdat het pauselijke appartement in het Apostolisch Paleis gereed is. Onder paus Paulus VI hebben hier enkele belangrijke gasten verbleven, zoals patriarch Athenagoras I en kardinaal Mindszenty.



Het treinstation van Vaticaanstad


Ook heeft Vaticaanstad een eigen treinstation, dat is aangesloten op de Italiaanse spoorwegen. Dit station wordt vrijwel uitsluitend voor goederenvervoer gebruikt. Als eerste paus reisde Johannes XXIII in 1962 met een speciale trein naar Assisi en Loreto. Ook paus Johannes Paulus II reisde twee keer met de trein.

In 1976 werd ook een eigen heliport aangelegd op het meest westelijke bastion van de verdedigingswal rondom Vaticaanstad. Deze wordt gebruikt voor helicoptervluchten naar bestemming in Italië en naar de pauselijke zomerresidentie in Castel Gandolfo.

Het gebouw van de Congregatie voor de Geloofsleer en de grote aula Paulus VI, waar de wekelijkse openbare pauselijke audiënties plaatsvinden, worden doorgaans ook tot het gebied van Vaticaanstad gerekend, maar bevinden zich volgens de Lateraanse Verdragen strikt genomen erbuiten en vormen zodoende een exterritoriale zone.


Betekenis

Paus Nicolaas V (1447-1455) legde op zijn sterfbed uit wat volgens hem de betekenis van de kerkelijke bouwwerken is:

"Schitterende gebouwen geven het volk vertrouwen en de pracht van bijna eeuwige monumenten spreekt tot hun verbeelding, alsof het om werken van God zelf gaat. Aldus wordt de verering van het volk opgewekt en wordt de idee van de goddelijke oorsprong van de Roomse kerk versterkt en verlevendigd door godsdienstige bewondering".


Links en bronnen
- Wikipedia: Territorium der Vatikanstadt DE
- Documentatie over de Vaticaanse spoorlijn: The Vatican City State Railway GB

Home > Pausschap > Vaticaanstad - naar boven
De EXTERRITORIALE ZONES


Naast Vaticaanstad, dat een volledig soeverein en onafhankelijk staatsgebied is, heeft de Heilige Stoel ook exclusieve jurisdictie over diverse kerken, gebouwen en terreinen, zowel binnen als buiten de stad Rome, die daardoor de status van exterritoriaal gebied hebben.

Exterritorialiteit wordt ook wel aangeduid met de term volkenrechtelijke immuniteit. Die laatste term geeft beter weer dat de betreffende gebouwen en terreinen immuniteit en onschendbaarheid genieten omdat ze niet onder het gezag van in dit geval Italië, maar van de Heilige Stoel vallen. Deze situatie is vergelijkbaar met de status die ambassades genieten.



Een plaquette die een gebouw aanduidt dat tot
de exterritoriale zone van het Vaticaan behoort,
in dit geval de Kerk der Friezen.


Exterritoriale bezittingen in de stad Rome:

- De aartsbasiliek Sint-Jan van Lateranen met het Lateraans Paleis en de bijgebouwen met de Heilige Trap
- De basiliek Sint-Maria de Meerdere met bijgebouwen
- De basiliek Sint-Paulus buiten de Muren met bijgebouwen
- Het Palazzo della Cancelleria
- Het Palazzo di Propaganda Fide (de zetel van de Congregatie voor de Evangelisatie der Volkeren)
- Het Palazzo di San Callisto in Trastevere (zetel van diverse pauselijke raden)
- Het Palazzo del Sant'Offizio (zetel van de Congregatie voor de Geloofsleer)
- Het Palazzo dei Convertendi (zetel van de Congregatie voor de Oosterse Kerken)
- Het Palazzo Maffei (voormalige zetel van de Curie van het bisdom Rome)
- Het Palazzo delle Congregazioni ai Propilei
- Het Palazzo Pio (exterritoriaal sinds 1979 als ruil voor het Palazzo della Dataria dat geen bezit van de Heilige Stoel meer is)
- Het Pauselijk Romeins kleinseminarie
- Diverse onroerende goederen op de Gianicolo-heuvel: het Pauselijk College Pio Romeno, het Pauselijk Oekraïns College, het Pauselijk Noord-Amerikaanse College, het hospitaal Bambino Gesu, kerk en klooster van S. Onofrio, de Pauselijke Universiteit Urbaniana, het terrein van de technische dienst van de Heilige Stoel, het internationale College Santa Monica, de Generale Curie van de Jezuïten, het instituut Maria Bambina, de kerk SS. Michele e Magno (de Kerk der Friezen), het gebouw van de zusters Calasanziane, het huis van de zusters dell'Addolorata, onroerende goederen in de Borgo Santo Spirito behorende bij de Curie van de Jezuïten.

Exterritoriale bezittingen buiten de stad Rome:

- De pauselijke zomerresidentie en landgoederen in Castel Gandolfo.
- Het zenderpark van Radio Vaticana in Santa Maria di Galeria, nabij Cesano, 18 km buiten Rome (exterritoriaal op grond van een overeenkomst van 8 oktober 1951).


Home > Pausschap > Vaticaanstad - naar boven
WAPEN, VLAG en ZEGEL van VATICAANSTAD


Wapen

Het wapen van Vaticaanstad bestaat uit een rood veld met daarop twee schuingekruiste sleutels, de één van zilver en naar links (heraldisch: rechts), de ander van goud en naar rechts (heraldisch: links) gericht, met de handvatten naar beneden en de baarden naar boven gericht, bijeengehouden door een rood koord en bekroond door een pauselijke tiara van goud en zilver met een rode voering.

Dit wapen verschilt van het wapen van het Pausschap, waarbij de gouden en zilveren sleutel omgekeerd zijn geplaatst en het koord op een iets andere manier om de sleutels hangt. Bij de diplomatieke vertegenwoordigingen van de Heilige Stoel wordt echter al sinds medio jaren tachtig het wapen van Vaticaanstad gebruikt.


Vlag

De vlag van Vaticaanstad bestaat uit twee verticale banen, de baan aan de kant van de vlaggestok is geel, de ander wit, met op deze witte baan het embleem zoals dat op het wapen staat.

Deze vlag, die sinds 8 juni 1929 de vlag van de staat Vaticaanstad is, verschilt van de vlag van het Pausschap in de zin dat de gouden en de zilveren sleutel omgekeerd zijn geplaatst en het koord op iets andere wijze hangt.


Zegel

Het zegel van Vaticaanstad toont de schuingekruiste sleutels met de tiara uit het wapen van Vaticaanstad en heeft als randschrift de tekst STATO DELLA CITTA DEL VATICANO.

Dit zegel wordt gebruikt om officiële documenten mee te bezegelen, doorgaans in de vorm van een inktstempel, maar voor wat meer plechtige stukken wordt een reliëfstempel gebruikt.


Links en literatuur
- Wikipedia: Coats of arms of the Holy See and Vatican City GB
- Fabio Cassani Pironti, Lo stemma dello Stato della Città del Vaticano

Home > Pausschap > Vaticaanstad - naar boven
MUNTEN en POSTZEGELS van VATICAANSTAD


Munten

Vaticaanstad heeft als soevereine staat net als alle andere landen het recht heeft om eigen geld uit te geven door munten te slaan en bankbiljetten uit te geven. Maar vanwege de zeer geringe omvang en het zeer kleine aantal inwoners is dat praktisch weinig zinvol.



De verschillende nationale zijdes van de Vaticaanse euromunten
(klik ter vergroting)


Om toch iets van het muntrecht tot uitdrukking te kunnen brengen was met Italië een verdrag gesloten, waarin was bepaald dat Vaticaanstad tot een beperkt bedrag munten mocht slaan in de Italiaanse munteenheid, maar met een eigen afbeelding erop. Deze Vaticaanse munten waren ook geldig betaalmiddel in Italië, terwijl omgekeerd de Italiaanse munten en bankbiljetten in Vaticaanstad geldig waren.

De verantwoordelijkheid hiervoor ligt echter niet bij het bestuur van Vaticaanstad, maar bij de de Administratie van het Patrimonium van de Heilige Stoel (APSA). In 1998 werd deze instelling door de Europese Unie gemachtigd om jaarlijks voor 670.000 euro munten uit te geven.

Met de omzetting van de Italiaanse lire in de euro per 1 januari 2002 is ook Vaticaanstad op de euro overgestapt. Sindsdien worden euromunten uitgegeven met op de nationale zijde een eigen afbeelding. Naast bijzondere herdenkingsuitgiftes heeft Vaticaanstad tot nu toe vijf series algemene euromunten uitgegeven:

- 1e serie (2002-2005) met het portret van paus Johannes Paulus II
- 2e serie (2005-2006) met het wapen van camerlengo Martínez Somalo
- 3e serie (2006-2013) met het portret van paus Benedictus XVI
- 4e serie (2014) met het portret van paus Franciscus
- 5e serie (2017) met het wapen van paus Franciscus

Omdat er maar een heel beperkt aantal munten worden geslagen, zijn ze een zeer geliefd verzamelobject, zijn ze heel snel uitverkocht en worden er vooral door verzamelaars hoge prijzen voor betaald.


Postzegels

Naast munten geeft Vaticaanstad ook postzegels uit. Anders dan bij de munten zijn deze niet aan een limiet gebonden, onder meer omdat ze niet in Italië geldig zijn en alleen kunnen worden gebruikt om poststukken mee te frankeren die in Vaticaanstad zelf gepost worden.



Eerstedagenvelop ter gelegenheid van het Heilig Jaar 2000


Vanwege het wereldwijde bereik van het centrale bestuur en de vele toeristen die graag vanuit Vaticaanstad een kaartje versturen, beloopt het aantal uitgaande poststukken maar liefst 20 miljoen per jaar. Deze post wordt echter niet ter plekke verdeeld, maar eerst naar Zwitserland overgevlogen om daar gesorteerd en verder verstuurd te worden.

Voor een klein staatje als Vaticaanstad worden jaarlijks vrij veel postzegels uitgegeven. De onderwerpen zijn meestal de kerkelijke feestdagen, herdenkingen en actuele gebeurtenissen, alsmede bijzondere pauselijke activiteiten en reizen. Net als de munten zijn ook de Vaticaanse postzegels een geliefd verzamelobject. Voor de verzamelaars worden ook speciale blokken en eerstedagenveloppen met eerstedagstempels uitgegeven.


Telefoonkaarten

Vanaf 1992 t/m 1998 heeft Vaticaanstad eigen telefoonkaarten uitgegeven. Dat zijn plastic kaartjes ter grootte van een creditcard waarmee in openbare telefooncellen, in dit geval in Vaticaanstad, betaald kon worden. Ook deze telefoonkaarten zijn een geliefd verzamelobject geworden. De afbeeldingen op de kaarten laten voornamelijk religieuze kunstwerken, de Paus en gezichten op Vaticaanse gebouwen zien.


   
Enkele Vaticaanse telefoonkaarten


Links en bronnen
- European Central Bank: Vatican City GB

Home > Pausschap > Vaticaanstad - naar boven
STAATSBURGERSCHAP van VATICAANSTAD


Staatsburger van de staat Vaticaanstad zijn zij die een Vaticaans paspoort hebben. Het Vaticaanse staatsburgerschap kan echter niet, zoals in andere landen gebruikelijk is, door geboorte verkregen worden, maar uitsluitend door toekenning.

Deze toekenning van het Vaticaanse staatsburgerschap gebeurt bijna altijd slechts voor de duur van een ambt, taak of diplomatieke missie. De betrokkenen behouden daarnaast hun eigen oorspronkelijke nationaliteit en paspoort.



Normaal paspoort van de staat Vaticaanstad (groen)
Diplomatiek paspoort van de Heilige Stoel (rood)
(afbeeldingen: World Passport Museum)


Lang niet iedereen die in of voor het Vaticaan werkt, of in de gebouwen van Vaticaanstad (ca. 250 personen) of in de exterritoriale zones woont (ca. 3500 personen) heeft het Vaticaanse staatsburgerschap met het bijbehorende paspoort.

In 2011 waren 594 personen in het bezit van een Vaticaanse paspoort. Daaronder waren 71 (curie)kardinalen, 307 geestelijken van de diplomatieke dienst, 52 overige geestelijken, 109 leden van de Zwitserse Garde en 55 andere leken.*


Vaticaans Paspoort dat in 1962 werd uitgereikt aan pater George O. Wirz
om het Tweede Vaticaans Concilie te kunnen bijwonen (bron)


Home > Pausschap > Vaticaanstad - naar boven
KENTEKENS van VATICAANSTAD


Kentekenplaten en rijbewijs

Sinds 1930 geeft Vaticaanstad eigen kentekenplaten uit voor de aldaar geregistreerde auto's. Deze platen beginnen met de letters SCV (voor Stato della Città del Vaticano), gevolgd door vijf cijfers. Daarvan zijn drie verschillende soorten:

* De kentekenplaten voor staatsburgers en werknemers van Vaticaanstad hebben zwarte tekens en beginnen met de letters CV.

* De kentekenplaten voor dienstauto's hebben eveneens zwarte tekens, maar beginnen met de letters SCV.

* De kentekenplaten van de auto's van de Paus en de kardinalen beginnen eveneens met de letters SCV, maar hebben rode tekens.

Nummerplaten, landensticker
en rijbewijs van Vaticaanstad


De auto waarin de Paus reed droeg altijd het kenteken SCV 1, waardoor verschillende pauselijke auto's tijdelijk dat kenteken kunnen dragen. Paus Franciscus is in 2013 van dit gebruik afgestapt.

Als landenteken op de bekende ovale witte stickers geldt voor Vaticaanstad de letter V (voor Vaticano).

Vaticaanstad kent niet alleen een eigen paspoort, maar ook een eigen rijbewijs. Dit is blauw van kleur en ziet er ongeveer zo uit als het oude roze Nederlandse rijbewijs: een in drieën gevouwen document met pasfoto en overige relevante gegevens.


Auto met Vaticaanse kentekenplaat en landensticker


Links en bronnen
- Vaticaanse nummerborden: License Plates of the Vatican US
- Wikipedia: Deutsch DE - Italiano IT

Home > Pausschap > Vaticaanstad - naar boven
INTERNETSITES van VATICAANSTAD


Als soevereine staat heeft Vaticaanstad ook een eigen Top Level Domain (TLD) voor het internet, met als extensie .va (de landencode volgens ISO 3166). Op grond hiervan kan het Vaticaan internetdomeinnamen eindigend op .va uitgeven.

Jarenlang werd daar alleen gebruik van gemaakt voor de centrale homepage www.vatican.va, maar na ingebruikname van www.osservatoreromano.va en www.vaticanstate.va, waren er in 2011 al bijna 30 websites met een .va-domeinnaam.



De website van het Vaticaan, hier de Italiaanse versie uit 2006


Homepage

De website www.vatican.va kwam met Kerstmis 1995 online als de gecombineerde homepage van de Paus, de Heilige Stoel en Vaticaanstad. Met een bezoekersaantal van zo'n 60.000 per dag en 22.000.000 per jaar (in 2003) is dit één van de drukst bezochte websites ter wereld.

Nadat jarenlang slechts kleine aanpassingen werden gedaan, werd de layout van deze website in 2011 wat grondiger gewijzigd, zodat er ruimte kwam voor meer rubrieken. De algehele uitstraling bleef echter nog wel hetzelfde.

De Vaticaanse homepage werd opgezet door zuster Judith Zoebelein en wordt dagelijks bijgehouden door een aparte internetredactie. Deze is gevestigd in de kelder van het Apostolisch Paleis in Vaticaanstad, waar ook de eigen servers staan opgesteld. Aanvankelijk waren dat er drie: "Raphaël" voor de content van de site, "Michaël" die als firewall fungeerde en "Gabriël" als e-mailserver.



Home > Pausschap > Vaticaanstad - naar boven
GESCHIEDENIS van VATICAANSTAD


De Kerkelijke Staten

Vaticaanstad kan gezien worden als een overblijfsel van de voormalige Kerkelijke Staat (het Patrimonium (Sancti) Petri). Dit was eigenlijk niet één staat, maar een conglomeraat dat uit meerdere onafhankelijke gebieden bestond die slechts de Paus als staatshoofd gemeen hadden, wat ook wel een personele unie wordt genoemd.

Daarom is het beter om in het meervoud te spreken van de Kerkelijke Staten. Deze gebieden omvatten een groot deel van centraal Italië en hadden in 1789 ca. 1,9 miljoen inwoners, iets meer als de toenmalige Noordelijke Nederlanden. Daarnaast was de Paus ook de landsheer van enkele gebieden in Frankrijk: Avignon en het graafschap Venaissin. Deze beide laatste gebieden werden in 1791 bij Frankrijk ingelijfd.


De Kerkelijke Staten in 1815


Verdedigingspogingen

In het revolutiejaar 1848 moest de Paus naar Gaeta in het koninkrijk Napels vluchten, maar kon dankzij een Frans-Oostenrijkse interventie weer naar Rome terugkeren. Voor de zekerheid bleven Franse militairen aanwezig tot 1870, toen ze werden teruggeroepen vanwege de Franse oorlog tegen Duitsland.

Omdat zijn eigen onderdanen niet erg veel zin hadden, zocht paus Pius IX (1846-1878) in andere landen financiële steun en vrijwilligers voor zijn leger. Vooral in Nederland werd hieraan gehoor gegeven en ons land leverde met ruim 3000 vrijwilligers (de zgn. Zoeaven) het grootste contingent buitenlandse vrijwilligers, die in de loop van enkele jaren voor de Paus streden.



Diverse rangen van de pauselijke zoeaven


Inlijving bij Italië

Deze inspanningen mochten echter niet baten, want in 1861 werden de pauselijke gebieden Umbria, Marche en Romagna bij het nieuwe koninkrijk Italië ingelijfd. In 1870 werden tenslotte ook Latium en Rome zelf veroverd. De onschendbaarheid en de soevereiniteit van de Paus werd echter door de Italiaanse staat erkend bij de garantiewet van 13 mei 1871.

Tevens werd de Paus in het bezit gesteld van de paleizen en gebouwen van het Vaticaan, van Lateranen en in Castel Gandolfo, maar uit protest tegen het verlies van de soevereiniteit over zijn territorium, wilden de pausen het Vaticaan voorlopig niet meer verlaten.


De Lateraanse Verdragen

Aan bovengenoemde impasse kwam pas bijna 60 jaar later een eind, toen paus Pius XI een accoord bereikte met de toenmalige Italiaanse leider Mussolini. Het resultaat werd vastgelegd in de Lateraanse Verdragen, die op 11 februari 1929 werden gesloten tussen de Paus enerzijds en de Italiaanse staat anderzijds. Het accoord omvatte drie verschillende overeenkomsten:

1. Een verdrag waarbij de volkenrechtelijke soevereiniteit en onafhankelijkheid van de Heilige Stoel (het Pausschap met zijn diverse organen) werd erkend en Vaticaanstad, dat de Paus tot dan toe slechts als eigendom volgens de Italiaanse wet toebehoorde, als soeverein gebied werd opgericht. Bovendien kreeg de Heilige Stoel de exclusieve jurisdictie (gezag) over diverse kerken, gebouwen en terreinen, die daarmee als exterritoriale zones binnen Italië kwamen te liggen.

2. Een concordaat dat de verhoudingen tussen de Katholieke Kerk en Italië regelde en onder meer inhield dat het Rooms-Katholicisme de Italiaanse staatsgodsdienst zou zijn. Dit concordaat werd vernieuwd in 1984, waarbij onder andere de bepaling verviel dat het Rooms-Katholicisme de Italiaanse staatsgodsdienst is.

3. Een financiële overeenkomst waarbij Italië aan de Paus een bedrag van 1,75 miljard Lire (toendertijd ruim 91 miljoen US Dollar) toekende als schadeloosstelling voor de voormalige pauselijke bezittingen. Dit bedrag bestond uit 750 miljoen Lire in contante buitenlandse valuta en 1 miljard Lire in effecten. Van dit geld werden eerst het treinstation en het gebouw van het bestuur van Vaticaanstad gebouwd. De rest werd aanvankelijk beheerd door de Vaticaanse bank en sinds 1967 door de Administratie van het Patrimonium van de Heilige Stoel (APSA).

Pietro kardinaal Gaspari en Benito Mussolini ondertekenen
op 11 februari 1929 de Lateraanse verdragen


Links en literatuur
- Wikipedia: Kerkelijke Staat - Kirchenstaat - Papal States
- Nederlands Zoeavenmuseum: www.zouavenmuseum.nl NL
- Over de zoeaven uit Bussum NL
- De tekst van de Lateraanse Verdragen: Lateran Pacts of 1929 US

Home > Pausschap > Vaticaanstad - naar boven
LINKS over VATICAANSTAD


Officiële Homepage: www.vaticanstate.va IT DE GB SP FR

Fotoseries: www.photogallery.va

Vaticaanse documentatie: English GB - Français FR - Italiano IT


Wikipedia: Vaticaanstad - Vatikanstadt - Vatican City - Vatican

The Papacy and the Vatican Palace US

Een historische wandeling: www.romeartlover.it GB

Catholic Encyclopedia: The Vatican (1912) US

Gegevens in het CIA-Factbook: Holy See (Vatican City) US


Home > Pausschap > Vaticaanstad - naar boven




Katholiek.org © april 2005 / januari 2021